Bigbomber Blog

 เมื่อเช้านั่งรถตู้กลับมาจากปราจีน ก็หลับบ้างตื่นบ้าง ช่วงที่ตื่นมา

บังเอิญได้ยินเพลงเพลงนึง ชื่ออะไรไม่รู้ แต่รู้ว่าของเล้าโลม 

ท่อนนึง ร้องว่า  "หนึ่งคนทิ้งเราให้ตาย หนึ่งคนให้ลมหายใจ"

พอเราฟังท่อนนี้ปุ๊บก็นึกในใจว่า หนึ่งคนทิ้งเราให้ตายนี่ หน้าผู้หญิงคนนึง

ลอยมาทันที แต่พอมาถึงท่อนที่ว่า หนึ่งคนให้ลมหายใจ

ทำไมมีแต่หน้า พ่อแม่พี่น้องเราวะนี่ (ฮ่า ฮ่า ฮ่า) ฟังเพลงนี้แล้วคิดถึงแม่

จะมีใครเป็นเหมือนเราไหมนี่ เราก็เคยนะเพ้อถึงผู้หญิง (ในบล็อกนี้ก็บ่อยไป อิอิ)

แต่ไม่เคยเทิดทูนถึงขนาดเป็นเหมือนคนให้ลมหายใจ ไอ้คนแต่งเพลงแม่งท่าจะเป็นเอามาก

เหอะๆ (ก็เพราะดี แต่ขำเนื้อหาเพลงก็เท่านั้น ไม่ได้วิจารณ์ อารายนะนี่) จะว่าไปความรักนี่

ก็เหมือนดาบสองคมเหมือนกัน บางครั้งไม่รู้ตัวสักนิดว่ามีความรัก แต่พอมารู้อีกที ก็ sad เพราะมันซะแล้ว

บางคนบอกว่าเข็ดกับความรัก แต่สำหรับเราไม่มีทาง ไอ้เรื่องรักๆไคร่ๆ เนี่ย ! ไม่มีเลยมันก็เหงานะ

แต่พอมีก็ค่อนข้างจะปวดหัวและเป็นกังวล จะว่าไปเราอยู่แบบนี้ก็ดีนะ มีแต่น้องๆ กับเพื่อนๆ

จะไปไหนกับใครก็ได้ ไม่ต้องคอยโกหก แต่บางเวลาก็อยากมีใครสักคนเหมือนกัน แต่ตอนนี้เราก็มีนี่

ถึงเราจะรู้สึกไปเองฝั่งเดียวก็เหอะ บ่อยครั้งที่คนคนนั้น เป็นเหมือนกำลังใจของเรา เธอเองก็คงไม่รู้หรอก

แหน่ะ ! พูดถึงหน่อยเดียว พิมพ์ไปยิ้มไป พอดีกว่า เด๋วโต๊ะข้างๆมันจะหาว่าเราบ้า ฮ่าๆๆๆ